در شب هجر که از روز قیامت بتر است


مردم دیدهٔ من غرقه بخون جگر است

به طراوت رخ تو رشک گل سیراب است


به تبسم دهنت غیرت تنگ شکر است

ای صبا گر گذری برسرآن کو برسان


خبر ما بر آنکس که ز ما بی خبر است

مردمان منکر عشقند و منم کشتهٔ او


شیوهٔ ما دگر و شیوهٔ مردم دگر است